جناب اقای احمدی نژاد رئیس جمهور محترمان در یک نطق فرموده اند که ایران قدرت اول جهان است. بسیار غرور امیز و مهیج بود برایم اما سئوال کوچکی از این شخص محترم دارم امیدی به پاسخگویی خود ایشان ندارم امیدوارم طرفدارانش یا اشخاصی که به او اعتقاد دارند جوابی به من بدهند. اقای احمدی نژاد وقتی در جمع دوستان فیلیپینی نشسته بودم و اخبار را مرور می کردم در یکی از شبکه های انگلیسی زبان این حرف شما را نقل قول کرد. من احساس غرور کردم اما دیگران زیر لب به من می خندیدند. یکی از انها از به من گفت شما چه کشور قدرت مندی هستید که توانایی تحصیل دانشجویان خود در داخل کشورتان را ندارید. امیدوارم کسی برایم جوابی بنویسد تا به دوستان فیلیپینیم بگویم و از خجالتشان در ایم.
اقای رئیس جمهور من و خانواده ام نه ضد انقلابیم نه کافریم و نه ... من یک ایرانی هستم و به دلیل ظرفیت کم دانشگاههای کشورم (قدرت اول جهان) باید سالانه میلیون ها تومان پول خانواده ام و اوج سالهای جوانیم را در غربت و جایی که یک تیکه گوشت حلال پیدا نمی شود بگذرانم. ایا اینها نشان قدرت اول کشور من است؟
عرض مخصوص: عرض شود که به دلیل حجم بالای درس و کارهای متفرقه دو هفته ای شاید به روز نکنم شاید به دوستی هم سر نزنم.
سال دو هزار و هشت میلادی هم کم کم در شرف امد هست و یک سال میلادی به همین سرعت گذشت. کریسمس هم دو روز پیش بود که میلاد حضرت مسیح را هم به تمام دوست دارانش تبریک و تهنیت عرض میکنم.
در مانیل، پایتخت فیلیپین، ساختمانی که محل سفارت فعلی آمریکاست، دارای یک اثر تاریخی و جالب در نوع خودش است. این اثر نه تنها در در فهرست وزیر خارجه امریکا ثبت شده است، بلکه از سوی مؤسسه ی ملی تاریخ فیلیپین به عنوان یکی از بنا های تاریخی این کشور شناسایی گردیده است.
تیر پرچم این بنا که پوشیده از آثار اصابت گلوله است، به عنوان نشانه ای از درگیری هایی که در این مکان، هنگام جنگ جهانی دوم صورت گرفته، به صورت مرمت نشده باقی گذاشته شده است. این تیر پرچم حدود صد تیر را در خود به یادگار نگاه داشته است.
متاسفانه این روزها وقت ندارم و به سیستم خودم دسترسی ندارم وگرنه در مورد روستای میمند در شهربابک کرمان هم مینوشتم تا شاید بتوان مقایسه کوچکی بین اثار ملی ایران و فیلیپین انجام داد.
نمیدانم در اثر چه چیزی دیگر شبها خواب نمی بینم!. طی چند سال اخیر کمتر شبی را بدون خواب دیدن به صبح میرساندم اما از وقتی که وارد سرزمین فیلیپین شدم روز به روز خواب دیدنم کم و کمتر شده است. الان شش روز است که خوابی ندیده ام. انگار بخشی از زندگی روزانه ام را که شبها طی می شد از دست داده ام. احتمالا دلیلی دارد که نمیدانم چیست.
این واحد پول فیلیپین (پزو) هم که با ما سر سازگار نداره و هر روز مثل آب خوردن ارزش خودشو در برابر دلار تقویت میکنه. اگه با این وضع پیش بره من یکی که دیگه نمیتوانم اینجا بمانم. در ضمن شنیدیم که داخل کشورمان هم در حال تغییر واحد پول از ریال به نور هستند. امیدوارم فقط این تغییر نام عاملی بر کاهش ارزش پولمان در برابر دلار و یورو نشود که من و امثال من بدبخت میشویم.
قابل توجه خانواده هایی که قصد دارند فرزندان عزیزشان را به خارج از کشور بفرستند. حالا هر کشوری که دوست دارند اما قبل از هر چیز فرزندان دلبندشان را از دو جهت تست کنند. یک: فرزندشان از لحاظ روانی مشکلی نداشته باشد. چون خیلی ها را میبینیم که امده اند درس بخوانند اما در تلاطم مشکلات روانی خود گیر کرده اند و هنوز توی اصول اولیه مشکل دارند. و دومین تست: تست هوش است که مادر پدر های دلسوز توجه داشته باشند که با فرستادن فرزندشان به خارج از کشور عقل و هوش بچه هاشون زیاد که نمی شود هیج ممکن است کم هم بشود و خیلی راحت از تحصیل باز می مانند. پس همینجوری بچه های دلبندتان را روانه فرنگ نکنید. اول ببینید میکشه یا نه بعدش اقدام کنید.
این روزها تعطیلات بین دو ترم شروع شده و تا حدودی بیکار شدم. دیشب به اتفاق دوست هموطن اقا رضا میرفتیم خانه که چشممان به جمال دو دوست هموطن دیگر اقا ارش و اقا شاهین روشن شد. خلاصه به پیشنهاد انها جواب مثبت دادیم و با موتورهای قدرتمندشان راهی خیابان گردی نصف شب شدیم. کاری که ایران بودم خیلی انجام میدادم (البته نه با موتور).
کلی چرخیدیم تا خسته شدیم. تصمیم گرفتیم بریم کنار ساحل. خلاصه کنار دریای زیبای فیلیپین ( اتراق ) ( اتراغ ) ( اطراغ ) ( اطراق ) کردیم. در جوار پلی زیبا در حاشیه شهر.
بعد از کلی بحث پیرامون موضوعات مختلف یک کشتی کوچولو از زیر پل رد شد. تازه نگاهم به عظمت و طراحی زیبای پل افتاد که با چه ارتفاع بلندی و با کمترین ستون ساخته شده بود.
اقا ما یک غلطی کردیم و به دوستان گفتیم عجب پل مقاوم زیبا و مدرنی. سه تا جوان ایرانی و غیور هم کنارمون نشسته بودن و منتظر موضوع برای بحث و ابراز اطلاعات بودند.
و اما بحث با انواع پل و روشهای پل سازی شرو شد. و با موضوعاتی مثل خرافات و ناوهای امریکایی در خلیج فارس و دین زرتشت و قدرت پزشکان انرژی درمانی و پری های دریای مرتبط شد. خلاصه دوستان گل میگفتن گل میشنیدن و خالی می بستن و خالی میشنیدن ما هم اونجا تنها کاری که میتونستیم بکنیم خندیدن و حال کردن بود.
بعد از کلی فیض بردن از صحبتهای دوستان متوجه شدیم هوا داره روشن میشه و فیلیپینی های اون محل دارن برای ورزش صبحگاهی میان اونجا. تازه بحث دوستان در اوج خودش بود و داشتن از تفاوتهای جادوگران فیلیپینی و هندی و همچنین قدرت ماشینهای پیکان پژو ( شوتی) سخن می گفتند که دیگه حوصلم سر رفت و بلندشان کردم و امدیم خانه.
محفل کردن ما ایرانی ها هم عالمی دارد. چون در هنگام محفل تمامی گروهای محفل کننده تبدیل به کارشناس و متخصص در ضمینه های مختلف میشوند و استعداد خالی بندیشون گل میکنه. گاهی خودمان و کشورمان را می کوبیم گاهی بهترین و اصیل ترین در دنیا معرفی میکنیم و ... نمیدانم والا
نتیجه اخلاقی: اول به خودم میگم و بعد هم به بقیه. : ما ایرانی ها در حال حاضر یکی از پائین سطح ترین انسانهای روی زمین هستیم. از همه نظر.
فیلیپین سرزمین باران و افتاب است. کشوری ارمانگرا با مردمانی خاموش وبی ادعا شاید مهمترین ویژگی فیلیپین این باشه که با هر فرهنگی و یا از هر نژادی که هستی هر دینی که داری میتونی راحت خودتو توی این کشور هضم کنی.
بر خلاف کشور های همسایه زنان این کشور کمر همت بسته اند تا با تلاش خود کشورخود را اباد کنند. اری اینجا زن حکومت میکند. ( همون زن سالاری خودمون ) و چه بسا در کارشان خیلی موفق هم بوده اند. از ریس جمهور تا کارمندان کوچک همه زنانی پر امید و سخت کوشند که این مسئولیت را قبول کرده اند.
شاید حضور ایرانیان در خارج از کشور بحثی کریشه ای در ایران باشد اما شخصآ از اینحضور گسترده هموطنانم در خارج از کشور حیرانم. در کشور فیلیپین که شاید کمترین ایرانی را در خود جای داده است فقط دو هزار نفر از هم میهنان حضور دارند.
نکته جالب اینجاست که هیج کشوری روی کره زمین نیست که میزبان ایرانیان نباشد.مثلا سوئد بیست هزار نفر و یا زلاندنو ۱ده هزار نفر ایرانی دارند. امار در کشورهاییمانند امریکا المان انگلیس ترکیه و ... خیلی بالاتر از این حرفاست
در اینده در مورد ایرانیان و جایگاهشان در جوامع مختلف بیشتر مینویسم
